تحصیل بایستههای تهویه طبیعی_بهداشتی با رویکرد معماری پایدار
احسان حسینپور1*، مهدی امیرخانی2.
1- Researcher ID: 73825؛ ORCID: 0000-0003-4594-4817؛ Ehsanhosseinpour@iran.ir
2- دانشآموخته ارشد مطالعات معماری ایران، مدرسه هنرهای اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب قم؛ mehdi.amirkhany800@gmail.com
چكيده
تهویه طبیعی موجب تأمین بهتر آسایش حرارتی و کاهش مصرف انرژی سیستمهای مکانیکی در ساختمانها را بهبود میبخشد و بر «آسایشروانی» ساکنان مؤثر قلمداد میشود. هدف این تحقیق استخراج و بهرهمندی روشهای طراحی اقلیمی و انرژی غیرفعال خورشیدی که انرژی پاک میباشد در تهویه طبیعی_تهویه بهداشتی مَدنظر است. دراین تحقیقِ پژوهشی هوای خارجی به عنوان یک متغییر مستقل و طراحیهای طبیعی_پایدار معماری بهعنوان متغییرهای وابسته در عملکرد تهویهای و رفتار جریان هوای داخلی را سیستمی برآیندی تنظیم شرایطِ زیستمحیطی برآمده از آسایش اقلیمی در جهت تأمین مطلوبیت هوای بنا خوانش میشود. ابزارهای ایجاد تهویه بهداشتی در ساختمان بهرهگیری از نور طبیعی و هوای تازه در معماری پایدار چگونه است؟ و آیا طراحی اجزای خاص معماری میتواند، نیل به سوی تهویة بهداشتی پایدار بیانجامد؟ یافتهها بیان میدارند که انسانها در جهت سکونت سرزمینی شروع به ساخت پوستة سوم، به عنوان محل زندگی در شرایط مختلف آبوهوایی با فرمها و روشهای در تطابق با محیط به معماری میپرداختند. برای کاهش دادن آلودگیها و جمعآوری آب باران، تلاش درجهت بهبود کیفیت هوا «کشاورزی شهری» فنون و فنآوریهای جدید را بهکار گرفت. نتایج حکایت از آن دارد که طراحی باتوجّه به محیطِ اقلیمی با شرایط منطقه، آبوهوا و اصول نظری اجرایی باد_تهویه(تکنیکهای ساختمانی_شهری) فهم و درک مطالب مشکل را آسان مینماید و اصول کَلی کنترل انتقال حرارت بین داخل و خارج ساختمان و جابجایی آن در سطح شهر را در توسعه پایدار انواع ابینه لازم و ملزوم میداند؛ از اینرو یک راهِ موجودِ راهبُردی «نظارت بر نظارت شهری» است.
واژههاي كليدي: آسایش اقلیمی، مصرف بهینه، طراحی اقلیمی، تهویه طبیعی_پایدار.